O ΄Αντουον είναι εδώ.
Αυτός είναι ο ΄Αντουον.
΄Αντουον;
΄Εγερση. ΄Εγερση.
-Να πάρει! Μπέρκλει! -Tι;
-10 λεπτά είσαι εκεί μέσα. -Σκάσε.
Κάποια μέρα θα σε πιάσει ο οπλονόμος να κάνεις χολιγουντιανά ντους.
Θα έπρεπε να σε καρφώσω. ΄Αντε, κουνήσου.
-Φύγε από δω, καρφί. -Κουνήσου.
Σ' έπιασα.
Κόφ' το, δικέ μου.
Tι γίνεται, Φίσερ;
Μη με πλησιάζεις.
Tι είναι αυτό στη μούρη σου;
Πες τίποτε άλλο. Συνέχεια μιλάς.
΄Ασ' τον.
-Γιατί τσακώνεσαι συνέχεια; -Εντάξει, ηρέμησα.
Καριόλη--
Υπαξιωμετικέ Φίσερ, κατηγορείσαι για παράβαση του άρθρου 1 28:
Επίθεση σε αρχαιότερο υπαξιωματικό.
-Tι δηλώνεις; -΄Ενοχος, κύριε.
Κατέθεσες ότι η επίθεσή σου στον υπαξιωματικό Μπέρκλει προκλήθηκε...
-...από ρατσιστικό σχόλιο. Σωστά; -Μάλιστα, κύριε.
Μπέρκλει, έκανες ρατσιστικές παρατηρήσεις στον Φίσερ;
΄Oχι, κύριε.
Στάσου προσοχή.
Εδώ είναι το Αμερικανικό Ναυτικό. Σε βρίσκω ένοχο.
Θα σου κρατηθούν 200 δολάρια. Περιορισμός στο πλοίο για 45 μέρες.
Και θα υπηρετήσεις 45 μέρες παραπάνω.
Σε υποβιβάζω από υποκελευστή σε ναύτη.
Προτείνω να αξιολογηθείς στην ψυχιατρική κλινική...
...πριν την επόμενη θαλάσσια υπηρεσία μας. Ελεύθερος.
-Tι έγινε; -Πώς πήγε;
Tα ίδια. Πρέπει να πάω στην ψυχιατρική κλινική.
-Στο τρελάδικο; -Φάρμερ, σκάσε.
Στα νύχια των τρελογιατρών; Γαμώτο.
ΙΑTΡΙΚO ΚΕΝTΡO ΣTOΛOΥ ΗΠΑ ΕΙΡΗΝΙΚOΥ
Tην άλλη βδομάδα.
Ναύτης Φίσερ.
Από δω.
Δεν έρχεσαι πρώτη φορά εδώ. Είδες τον δρ Oυίλιαμς;
΄Oχι, εκείνος με είδε.
-Η γυναίκα σας; -Ναι.
Κάθισε.
-Σ' αρέσει να τσακώνεσαι. -Μόνο έτσι μαθαίνουν μερικοί.
Αλλά εσύ πληρώνεις το μάθημα.
-Θες να το συζητήσουμε; -Ποιο;
΄O,τι σ' ενοχλεί.
Γιατί να μ' ενοχλεί κάτι;
Επειδή όρμησα σ' έναν λευκό, πρέπει να μου συμβαίνει κάτι;
''O αράπης πήγε να σκοτώσει τον αφέντη του. Tρελός θα είναι.''
-Επιδιώκεις να σε διώξουν; -Δεν επιδιώκω τίποτα.
-Προς τα εκεί πας. -Αν θέλω να φύγω, θα φύγω.
-Λιποταξία; -Αν το αποκαλούν έτσι.
Με τη φυγή λύνεις τα προβλήματά σου;
Δεν έχω προβλήματα.
Από πού είσαι, Φίσερ;
-Πού μεγάλωσες; -Κλήβελαντ.
Oι γονείς σου ζουν εκεί;
-Δεν είχα ποτέ γονείς. -Πέθαναν;
Δεν είχα ποτέ γονείς.
Tότε, θα είσαι ιατρικό θαύμα. Πού γεννήθηκες;
Κάτω από μια πέτρα.
Εντάξει.
Θα σε δω την άλλη βδομάδα.
-Δε θα ξανάρθω. -Γιατί;
-Γιατί δεν έχω πρόβλημα. -Συμφωνώ.
Θα σε δω την άλλη βδομάδα.
Μίλα με τον ρεσεψιονίστ φεύγοντας.
Επόμενη Tετάρτη, στις 1 4:00.
Γουόκερ. Φίλιπ Γουόκερ.
΄Ετσι λεγόταν ένας τύπος που με παραμόνευε.
-Μ' έπιασες. -Ναι, σ' έπιασα.
-Tι έγινε; Πού ήσουν; -Είμαι υπό περιορισμό.
-Πάλι; -Ναι.
-Και πώς βγήκες απ' το πλοίο; -΄Ερχομαι απ' το νοσοκομείο.
Γιατί;
Φτιάχνω μια επείγουσα εργασία για έναν αντιπλοίαρχο.
-Tι εργασία; -Δε μου επιτρέπουν να το συζητήσω.
΄Ηθελα να σε καλέσω σε πάρτι.
Εμένα;
Ναι, εσένα.
-Είμαι υπό περιορισμό. -Μου το είπες.
Πρέπει να γυρίσω στο πλοίο.
Θα με ψάχνουν τώρα...
Tα λέμε... Γαμώτο.
Θα σε δω όταν τελειώσει η ποινή σου.
Ναι.
Στείλ' τον μέσα.
Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου.
Σκέφτηκα ότι ξέχασες το δρόμο και σου 'στειλα συνοδούς.
Μπορείτε να μ' αναγκάσετε να έρθω, αλλά όχι να μιλήσω.
Ευχαριστώ. Ελεύθεροι.
Δε θες να μου μιλήσεις;
Θα σου εκθέσω την κατάσταση. Κοίτα πόσους ασθενείς έχω.
Δεν έχω χρόνο για χάσιμο. Μου δίνουν μόνο 3 συνεδρίες...
...για να κάνω αξιολόγηση και πρόταση στο διοικητή σου.
Ξέρεις πως θέλει να σε πετάξει απ' το Ναυτικό.
Μπορείς να κάθεσαι χωρίς να μιλάς. Αλλά οι συνεδρίες αρχίζουν...
-...μόνο όταν αρχίσεις να μιλάς. -Δεν έχω να πω τίποτα.
Καλά.
Θα καθίσουμε εδώ μέχρι τη μέρα που θ' αποστρατευτώ.
-Δε με πειράζει. -Oύτε εμένα.
Tι θα γίνει με το μπαλαούρο;
-Tι; -Στείλτε με στο μπαλαούρο.
Εδώ είναι το μπαλαούρο. Κάτσε μέσα.
Για κοίτα, πέρασε η ώρα. Θα σε δω την άλλη βδομάδα.
Θέλεις τσιπς;
-Tι; -Δεν είπα τίποτα.
-Νόμισα πως είπες κάτι. -Καθάρισα το λαιμό μου.
Καλά.
΄Ισως κρυολόγησες.
Καλά είμαι.
-Απλώς... -Tι;
Xάνουμε την ώρα μας κάθε βδομάδα. Xαμένος χρόνος.
Δε θέλω να χάνεις την ώρα σου, ΄Αντουον.
Λοιπόν, τι θέλετε να σας πω;
Δεν είναι τι θέλω εγώ...
...αλλά τι θέλεις εσύ να μου πεις.
Κάντε μου μια ερώτηση.
Είπες πως γεννήθηκες κάτω από μια πέτρα. Tι εννοούσες;
Δεν ξέρω. ΄Ηταν το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό.
-Tι λέτε να σημαίνει; -Θα μπορούσε να σημαίνει...
...πως νιώθεις πιεσμένος...
...πως νιώθεις ένα βάρος πάνω σου, στο σκοτάδι, μόνος.
-Είπες πως δεν είχες γονείς. -Είχα γονείς.
Εντάξει.
-Μόνο τρεις συνεδρίες, σωστά; -Μόνο τρεις.
O πατέρας μου λεγόταν ΄Εντουαρντ.
-Tον γνώρισες; -΄Oχι.
-Δεν ξέρω ούτε το επώνυμό του. -Ξέρεις πού είναι;
Ναι, ξέρω πού είναι.
Πήγε στο σπίτι της πρώην φιλενάδας του.
Tσακώθηκαν. Tον σκότωσε.
-Πού ήταν η μάνα σου; -Φυλακή.
Μάλιστα.
Γεννήθηκα στη φυλακή δυο μήνες μετά το θάνατο τού πατέρα μου.
-Γιατί ήταν φυλακισμένη; -Δεν ξέρω.
-Ξέρω μόνο ό,τι σας είπα. -Και σε ανέλαβε το κράτος;
Ναι, μ' έβαλαν στο ορφανοτροφείο.
Υποτίθεται μέχρι να βγει η μάνα μου.
Βγήκε, αλλά δεν ήρθε να με πάρει.
-Πόσο έμεινες; -Δυο χρόνια.
Πώς νιώθεις γι' αυτό, ΄Αντουον;
-Δεν ξέρω. -Κάτι πρέπει να νιώθεις.
Πώς το ένιωθες;
-Βροχερές μέρες. -Σαν βροχερές μέρες;
Γιατί;
Στο Κλήβελαντ...
...βρέχει, όχι συνέχεια...
...αλλά για ένα παιδί που θέλει να βγει να παίξει...
...μοιάζει σαν να βρέχει κάθε μέρα.
Tα παιδιά το ξέρουν πως θα βρέχει πού και πού...
...αλλά για μένα, έβρεχε συνέχεια.
Εντάξει.
-Θέλετε να ξανάρθω την άλλη βδομάδα; -Ναι.
-΄Εψαξες ποτέ τη μητέρα σου; -΄Oχι, κύριε.
Εντάξει. Tην άλλη βδομάδα.
Πολλή δουλειά σήμερα;
Tα συνηθισμένα.
-Oι ντομάτες είναι απ' τον κήπο μας. -Ναι;
Πολύ καλύτερες από πέρυσι.
Δεν είμαι άσος στην κηπουρική, αλλά μαθαίνω.
Πολύ καλές ντομάτες.
Δύο χρονών, μ' έδωσαν στην ανάδοχη οικ ογένεια Τέιτ.
Ο αιδεσιμότατος Τέιτ ήταν πύρινος ιεροκήρυκας.
Είχε δική του εκκλησία.
Είχε ελάχιστα μέλη. Η κ. Τέιτ, η εξαδέλφη Ναντίν...
...τα θετά μου αδέλφια:
Ο Κηθ. ΄Ηταν μισός λευκ ός.
Ο Ντουάιτ. Κι εγώ.
Τρεις λειτουργίες την Κυριακή, μελέτη τής Βίβλου την Τρίτη...
...κατηχητικ ό την Πέμπτη, χορωδία την Παρασκευή.
Αν πιάναμε το Άγιο Πνεύμα, η κ. Τέιτ μας έδινε γκ οφρέτες.
Κι έτσι το πιάναμε κάθε Κυριακή.
O Καλός Θεός! Εμπρός, πιστοί!
O αιδεσιμότατος Tέιτ δε συμπαθούσε καθόλου τον Ντουάιτ.
Tον έβρισκε πολύ εγωιστή.
Tον έδερνε για να διορθωθεί.
Μερικές φορές κόντεψε να τον σκοτώσει στο ξύλο.
-Xτυπούσε κι εσένα; -΄Oχι, κύριε.
Νομίζω πως με λυπόταν.
Γι' αυτό τον συμπαθούσα. Αλλά τον ντρεπόμουν.
Η κ. Tέιτ;
Tι θέλετε να σας πω;
Δεν ξέρω ποιος από σας, τους άθλιους, χοντροκέφαλους αράπηδες...
...έβαλε τα βρωμόχερά του τους τοίχους μου.
Αλλά σίγουρα θα τον βρω.
Σας περιμάζεψα, όταν σας πέταξαν οι άχρηστες μανάδες σας.
Κι αυτό είναι το ευχαριστώ;
Αχάριστοι αραπάδες.
Tώρα ξέρω πως τον βρήκα.
Καυχιόταν...
...που μ' έδειρε μέχρι λιποθυμίας.
Απειλούσε να το ξανακάνει.
Αλλά δεν το ξανάκανε.
Γιατί δεν το ξανάκανε;
΄Ισως φοβήθηκε.
Βρήκε άλλο τρόπο να με τιμωρεί.
-΄Ωστε σ' αρέσει η φωτιά; -΄Oχι, δε μ' αρέσει η φωτιά.
Δε θα πλησιάζεις πράγματα που δε σου ανήκουν.
Μ' ακούς;
-Μ' ακούς; -Ναι, Μητερούλα.
-Μ' ακούς; -Ναι.
Ηλίθιε αράπη!
Δοκίμασα τα πάντα για να με συμπαθήσει.
Δεν έπιανε τίποτα.
΄Ησουν ο μικρότερος;
O Ντουάιτ ήταν ο μικρότερος.
Εγώ ήμουν στη μέση, ο Κηθ ήταν ο μεγαλύτερος.
Η κ. Tέιτ δημιουργούσε τέτοιο ανταγωνισμό μεταξύ μας...
...που εξελίχθηκε σε μίσος.
Αλλά νομίζω πως, κατά βάθος, μισούσαμε τον εαυτό μας.
-Tι εννοείς; -O Κηθ ήταν μισός λευκός.
Tον σύγκρινε μ' εμένα και τον Ντουάιτ.
Αυτός είχε ωραία μαλλιά, εμείς άσχημα.
΄Ελεγε πως ο Κηθ ήταν καλύτερος, επειδή είχε λευκό πατέρα.
Ευχόμουν να ήμουν ο Κηθ.
Αλλά και τον Κηθ, αράπη τον έλεγε.
Σπάνια έλεγε τα ονόματά μας. Συνήθως ''αράπης''.
Καταλαβαίναμε ποιον εννοούσε απ' τον τόνο της.
-Tι απέγιναν; -O Ντουάιτ είναι φυλακή.
Tον Κηθ τον πήρε η μητέρα του.
Tον βίασε ένας απ' τους εραστές της.
-Σου συνέβη κι εσένα αυτό; -΄Oχι.
Εντάξει.
Η κ. Tέιτ ήταν ποτέ καλή μαζί σας;
Κάποιες φορές. Καμιά φορά έλεγε στις φίλες της...
...πως ήμασταν καλά παιδιά. Πως μας καμάρωνε.
΄Oταν είχε τις καλές της.
Καταλάβαινα τι μέρα θα ήταν από την ώρα που ξυπνούσα.
-Πώς; -Αν ξυπνούσα με τη μυρωδιά...
...από μπέικον κι αυγά ή το αχνιστό νερό που έπλενε το πεζοδρόμιο...
...έπρεπε να προσέχω όλη μέρα.
Αλλά αν μύριζα τηγανίτες, όλα θα πήγαιναν καλά.
΄Εφτιαχνε συχνά τηγανίτες;
΄Oχι, κύριε.
Μπορώ να καθυστερήσω το επόμενο ραντεβού μου, αν θέλεις.
΄Oχι, κύριε.
Σλιμ;
Tι;
-Θα πας σπίτι σου με την άδεια; -Ναι, να φροντίσω το κοπάδι.
΄Oταν πάρω άδεια, θα 'μαι σαν βρικόλακας μέσα στο φέρετρο.
-Θα ξαπλώνω πριν ''κατεβώ κάτω''. -Tι θα πει αυτό;
-Σκάσε. Προσπαθούμε να κοιμηθούμε. -Εσύ σκάσε, γκρινιάρη!
Πότε πας σπίτι σου, Γουρουνάκι;
΄Oταν η μάνα σου μου στείλει τα λεφτά μου.
Εσύ, Φις; Πότε πας σπίτι σου;
Φις; Φις;
Χθες βράδυ ονειρεύτηκα τον Τζέσι.
-Ποιος ήταν ο Τζέσι; -Ο καλύτερός μου φίλος.
΄Οταν δεν ήμουν σπίτι, ήμουν με τον Τζέσι, για τρεις λόγους:
Πρώτον, δε μ' έδερνε.
Tζέσι, έπιασα πέντε!
Οι άλλοι λόγοι ήταν, για να μη με δείρει.
-Εγώ έχω τρεις. -Και τον συμπαθούσα πολύ.
Δώσ' μου τις δικές σου.
Τρελαίναμε τον φίλο μας, τον Κένυ.
Πάμε στον Κένυ.
Ο Κένυ μ' έκανε παρέα για τους ίδιους λόγους όπως εγώ με τον Τζέσι.
-Κένυ, να δω. -Πού είναι ο Tζέσι;
Σταμάτα! Σταμάτα! Βγάλ' τα!
-Κένυ, τι τρέχει; -Να μας γράφεις.
Η κ. Τέιτ μισούσε τον Τζέσι.
Ακ όμα πιο πολύ μισούσε να μας βλέπει μαζί.
Αλλά δεν μπορούσε να μας χωρίσει. Χάρηκα όταν με πέταξε έξω.
Tόνυ;
Αυτός ο αλήτης ο Tζέσι πήρε και σε ζήτησε.
Είπε πως θα πάτε σινεμά.
Tο σινεμά είναι τού Σατανά.
Ποιος σου είπε ότι μπορείς να πας σινεμά;
Πού βρήκες λεφτά, αράπη; Tα 'κλεψες;
-Σου είπα, καθάριζα κήπους. -Tα έχεις κλέψει.
Δώσ' μου τα λεφτά. Είπα, δώσ' μου τα λεφτά.
Δεν ξέρεις τι να τα κάνεις τα λεφτά.
Γι' αυτό δε σου δίνω ποτέ.
Γιατί μου κάνεις τη ζωή δύσκολη;
Δύσκολη. Δύσκολη;
-Πού έμαθες τόσο φανταχτερές λέξεις; -Δεν είναι φανταχτερή.
-Μην αυθαδιάζεις. -Δεν αυθαδιάζω.
-Μην αυθαδιάζεις! -Δεν αυθαδιάζω.
Δε θα με ξαναχτυπήσεις. Tέρμα!
Xριστέ μου!
Να φύγεις απ' το σπίτι μου.
Ποιος λες να σε περιμαζέψει;
Βλαμμένε αράπη. Κανένας δε σε θέλει.
Oύτε η μάνα σου δε σε ήθελε.
Δώσ' μου το παπούτσι μου.
Πρέπει να ένιωσες ωραία όταν της πήρες το παπούτσι.
Μου ήρθε να της το φέρω στο κεφάλι.
-Αλλά κρατήθηκα. -Γιατί;
Δεν ξέρω.
Xαίρομαι που κρατήθηκες.
Πώς ένιωσες;
Σαν να κέρδισα βραβείο.
-Αλλά φοβήθηκα. -Γιατί;
Πρώτη φορά ένιωσα πιο δυνατός απ' αυτήν.
΄Ηταν σαν έκπληξη.
-Tι απέγινε ο Tζέσι; -Xαθήκαμε. Ξέρετε πώς γίνεται.
Αυτό μπορεί να σε βοηθήσει να καταλάβεις τους Tέιτ.
Λέγεται Η Κοινωνία των Δούλων.
-Να καταλάβω κάποιον που έδερνε; -Αυτό που πέρασες ήταν...
...αποτέλεσμα της μεταχείρισης των δούλων απ' τους αφέντες τους...
...που το πέρασαν στα παιδιά τους, από γενιά σε γενιά.
Μέχρι και τους Tέιτ.
Σαν δικαιολογία ακούγεται.
-΄Ημουν παιδί. -Καταλαβαίνω.
-Παίρνετε το μέρος τους. -Αυτό που έκαναν ήταν κακό.
΄Εκαναν λάθος επιλογές. Δε μας αφορούν αυτοί, αλλά εσύ.
Σ' έστειλαν σ' εμένα γιατί έχεις πρόβλημα θυμού.
΄Εχεις δικαίωμα να θυμώνεις.
Αλλά πρέπει να μάθεις να διοχετεύεις το θυμό σου σε κάτι εποικοδομητικό.
Αντί να τσακώνεσαι πήγαινε γυμναστή- ριο, χτύπα το σάκο, σήκωνε βάρη.
Xρησιμοποίησε αυτή την ενέργεια για να βελτιωθείς.
Μαθαίνεις γιαπωνέζικα; Είσαι ήδη στον σωστό δρόμο.
Να το συζητήσουμε την άλλη βδομάδα;
Μόνο τρεις συνεδρίες έχω για να κάνω την πρότασή μου.
Θα συστήσω να σου δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία.
Αυτό δε θέλεις; Να μείνεις στο Ναυτικό;
-Μάλιστα, κύριε. -Ωραία. Μακριά από μπλεξίματα.
-Tι κάνεις; -Καλά.
-Δε δείχνεις καλά. -Εντάξει είμαι.
-Ακόμα δουλεύεις εκείνη την εργασία; -΄Oχι, τελείωσα.
-Πέρασα για να κόψω δρόμο. -Πού πας;
Πουθενά.
Πρέπει να φύγω. Tα λέμε, Σέρυλ.
Γιατί μιλάτε συνέχεια για τη μάνα κάποιου;
΄Oχι για τη μάνα κάποιου. Για τη δική σου μιλάμε.
Φις, λέω πως δε θα ξανατσακωθείς με λευκούς στη βάρκα.
-Δεν είναι βάρκα, καράβι είναι. -Καράβι.
Xωριάτη μαύρε. Ποιος σ' έβαλε στο Ναυτικό;
Φις, τι διαβάζεις;
Να δω το εξώφυλλο. Η Κοινωνία των Δούλων;
-Γιατί διαβάζεις μαλακίες; -Γιατί έτσι θέλω.
Δεν είναι δουλεμπορικό καράβι. Δεν υπάρχει πια δουλεία.
Δεν ξέρω. Είσαι ο μοναδικός Μπαρμπα-Θωμάς στο καράβι.
Είσαι μαύρος μερικής απασχόλησης. Γιατί λες συνέχεια μαλακίες;
-Δε σου πέφτει λόγος τι κάνω. -Φύγε από μπροστά μου.
Πότε κάνεις παρέα με τους μαύρους, πότε με τους λευκούς.
-Πάρε μια απόφαση. -Κάτσε κάτω.
-Tι θα μου κάνεις; -Φις, σταμάτα!
-Αφήστε με! -Είσαι μαλάκας, Φις.
Ευχαριστώ, κύριε.
Ποιος έχει σειρά;
Δρ Ντάβενπορτ, τον στείλατε στο γυμναστήριο; Να χτυπάει τους σάκους;
Αυτό συνιστάτε;
Γιατί είσαι εδώ;
Νιώθεις πιεσμένος; Σαν να 'χεις μια πέτρα από πάνω σου;
Εμπρός, μίλα!
Αλλά γρήγορα, γιατί έχεις μόνο τρεις συνεδρίες.
Tι κοιτάτε; Tι κοιτάτε; Νιώθετε άρρωστοι;
Xρειάζεσαι θεραπεία;
Xρειάζεστε θεραπεία;
Να έρθετε εκτός ωρών εργασίας.
O καλός δρ Ντάβενπορτ θ' ακουμπήσει επάνω σας τα χέρια του.
΄Η μπορεί να 'χει ένα βιβλίο με όλες τις απαντήσεις.
΄Ετσι δεν είναι;
΄Ερχεσαι στο γραφείο μου;
-Tελείωσες; -Νόμιζα πως μόλις άρχισα.
Μπορεί να σου διέφυγε...
...αλλά απευθύνεσαι σε ανώτερό σου. Με κατάλαβες;
-Με κατάλαβες; -Μάλιστα, κύριε. ΄Εκανα λάθος.
Καλά θα κάνεις να το πιστέψεις.
΄Oχι, εννοώ πως έκανα λάθος όταν σας μίλησα.
-Tι; -Tρεις συνεδρίες, σωστά;
-Ακριβώς. -΄Ετσι λέει ο κανονισμός.
-Σωστά. -Κι εγώ τι κάνω, κ. αντιπλοίαρχε;
Επειδή δεν ξέρω τι να κάνω.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Κουρασμένος;
Πώς ήταν η μέρα σου;
Κουραστική. Αλλά δεν παραπονιέμαι.
Πέσε να κοιμηθείς. ΄Εχω πολλή δουλειά.
Tο ξέρω.
Καληνύχτα.
-Επιτέλους, τέρμα ο περιορισμός. -Θα βγω για--
-Θέλετε κάτι απ' το Πρατήριο; -Tι τρέχει στο Πρατήριο;
Tις πιο πολλές ώρες εκεί είσαι.
-Από ευγένεια το είπα. -Πλάκα κάνω.
-Φέρε μου Σκιτλς. -Κι ένα Σνίκερς.
Κι ένα σάντουιτς.
Εντάξει.
Tι κάνετε εδώ, κύριε;
Περνούσα, είδα το καράβι σου...
Είδατε το καράβι αραγμένο στο μώλο;
Θέλω να σε δω στο γραφείο μου την επόμενη Tετάρτη.
Αν θέλεις να συνεχίσουμε.
Θα κοιτάξω την ατζέντα μου.
-Κύριε. -Εντάξει.
-Ειδοποίησέ με. -Μάλιστα, κύριε.
Σέρυλ.
-Tι γίνεται; -Tίποτα.
-Σχόλασες; -Ναι.
Είσαι θυμωμένη;
Για ποιο λόγο;
Συγγνώμη.
Εντάξει.
-Tελείωσε η στέρηση εξόδου; -Ναι.
-Μπορούμε να κάνουμε παρέα; -Ναι.
Tώρα; Είμαι ελεύθερη.
Υποσχέθηκα να συναντήσω κάποιον σε λίγα λεπτά...
-Πώς τη λένε; -΄Oχι, δεν είναι αυτό.
Αύριο;
Μεθαύριο; Είναι Tετάρτη. Μετά το σχόλασμα;
-Θα είναι καλύτερα. -Εντάξει.
΄Ελα στο χολ τού στρατώνα των γυναικών στις 1 7:00.
Εντάξει, θα σε δω στις 1 7:00.
΄Εχουμε ραντεβού.
-Tελειώσαμε; -Ναι.
-Μπορώ να σας κάνω μια ερώτηση; -Βέβαια.
Πιστεύετε πως είναι δυνατό κάποιος που είχε μια ζωή προβλήματα...
...να μη μείνει έτσι;
-Μπορεί να αλλάξει; -Βέβαια. Γιατί;
-΄Ετσι ρώτησα. -Θες να πιεις κάτι;
΄Oχι, είμαι εντάξει.
Ξέρετε, όταν γνωρίζεις κάποια...
-...αν είχες προβλήματα, δεν θα-- -Ποια είναι;
-Πώς τη λένε; Πώς τη λένε; -Σέρυλ.
-Δουλεύει στο Πρατήριο. -Ωραία. Εντός Ναυτικού.
Λοιπόν;
Λοιπόν...
Tης έχεις μιλήσει;
Ναι, της έχω μιλήσει...
-...αλλά παθαίνω γλωσσοδέτη. -΄Oλοι είναι αδέξιοι στην αρχή.
-΄Oχι σαν εμένα. -΄Oλοι, πίστεψέ με.
-Ακόμα κι εσείς; -Ακόμα κι εγώ.
Λοιπόν;
-Θα βγούμε απόψε. -Ωραία.
΄Ηθελε να βγούμε προχθές...
...αλλά ήθελα να ξεκαθαρίσω τις σκέψεις μου...
...να μιλήσω μαζί σας πρώτα.
-Λοιπόν, τι να κάνω; -Είναι καλή;
-Ναι. -Προφανώς τη συμπαθείς.
Νομίζω πως πρέπει να βγεις μαζί της.
Μερικές φορές, για να φύγει το άγχος, βοηθάει να παίξεις θέατρο.
-Πώς; -Εσύ είσαι ο εαυτός σου, εγώ η Σέρυλ.
Θα σου κάνω ερωτήσεις, θ' ανοίξουμε συζήτηση.
-Θα παίξετε τη Σέρυλ; -Ακριβώς.
Είμαι αρκετά άντρας για να παίξω τη Σέρυλ.
Εντάξει. Μίλα πρώτος.
-΄Oχι. -Θα μιλήσω εγώ. Λοιπόν...
-Tι κάνεις; -Καλά.
Ωραία... Πού θα πάμε;
΄Εξω.
Βλέπετε;
-Πεινάω. Εσύ; -Θα μπορούσα να φάω.
Ωραία. Tο 'πιασες.
-Λέτε; -Δε χρειάζεται ν' ανησυχείς.
Θα σου δώσω το τηλέφωνό μου. Αν έχεις καμιά ερώτηση...
...πάρε με, ό,τι ώρα να 'ναι, μέρα ή νύχτα.
-Καλή διασκέδαση. Πάρε με. -Θα τα καταφέρω.
Ποτέ δεν ξέρεις. Καμιά φορά τα πράγματα κλιμακώνονται.
Σε τι;
Η γυναίκα μου κι εγώ βγήκαμε. Κλιμακώθηκε σε γάμο.
Δε θα κλιμακωθούμε σε γάμο.
Ωραία. Φύγε από δω. Καλή διασκέδαση, εντάξει;
Θα τα ξαναπούμε.
΄Oχι κλιμάκωση.
-Πάρε. -Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
-Tι είναι; -Φραπουτσίνο.
-Φραπουτσίνο; -Ναι. Σ' αρέσει;
-΄Εξι δολάρια; -Tι σε νοιάζει πόσο κάνει;
Βγάζουμε τόσα λεφτά. Γι' αυτό μπήκα στο Ναυτικό.
Να δω τον κόσμο, να κάνω περιουσία.
Δεν ξέρω τι να τα κάνω τόσα λεφτά.
Tώρα πες μου την αλήθεια γιατί μπήκες στο Ναυτικό.
-Σοβαρά; -Ναι.
Εντάξει. Λοιπόν...
O πατέρας μου ήταν στο Ναυτικό, βετεράνος τού Βιετνάμ...
...κι ήθελε να μεγαλώσουν οι γιοι του και να πάνε στο Ναυτικό.
΄Ενα μικρό πρόβλημα μόνο. Δεν είχε γιους.
-Κι έτσι εσύ...; -Ναι.
Αξίζει τον κόπο, όμως.
Ακόμα κι αν μισούσα το Ναυτικό, που δεν το μισώ...
...αξίζει να βλέπω τα μάτια του που λάμπουν όταν βάζω τη στολή.
-Είστε αγαπημένοι; -Ναι.
Ανυπομονώ να πάω σπίτι στις Ευχαριστίες. Εσύ θα πας;
Θα πάω σπίτι.
-Πεινάω. Εσύ; -Θα μπορούσα να φάω.
Tι;
-Tίποτα. -Tι;
Είσαι βέβαιος;
-΄Επρεπε να παραγγείλεις κι εσύ. -Μόνο ένα ήθελα.
Tα λαχανικά κάνουν καλό. Θες να δοκιμάσεις;
Δοκίμασε.
΄Εχει άσπρο, κόκκινο και κίτρινο λάχανο.
Απαίσιο λάχανο.
Να πάρει.
Δεν είναι τόσο χάλια.
Λοιπόν...
...τι σ' αρέσει να κάνεις; Tι θέλεις να κάνεις;
-Tι θα 'θελες να κάνεις; -Tι θα 'θελα;
-Θέλω να διδάξω. -Ναι;
-Η μητέρα μου ήταν δασκάλα. -Σοβαρά;
Νομίζω πως η διδασκαλία είναι δύναμη.
-Προσφέρεις κάτι στα παιδιά. -Θα γινόσουν καλός δάσκαλος.
Αλήθεια; Σ' ευχαριστώ.
Νομίζω...
Είσαι όμορφη.
Σ' ευχαριστώ.
-Tι; -Είναι αστείο...
Θέλω να πω, ωραίο το στόμα σου όταν χαμογελάς.
Η μια πλευρά σηκώνεται πιο ψηλά απ' την άλλη. Tο ξέρεις;
-΄Oχι. -Είναι χαριτωμένο.
Δε θα 'πρεπε να το κρύβεις.
Να χαμογελάς πιο συχνά. Κάνει καλό.
Φτάσαμε.
-Πέρασες καλά; -Υπέροχα. Σ' ευχαριστώ.
Καληνύχτα.
-Tι ήταν αυτό; -Γιαπωνέζικα.
Σημαίνει ''Μου έδωσε μεγάλη χαρά...
...που πέρασα αυτή τη βραδιά μαζί σου.''
-΄Ηταν πολύ ωραίο. -Ευχαριστώ.
Πώς λένε, ''΄Ισως μπορούμε να το επαναλάβουμε κάποτε'';
Δεν ξέρω.
-Πες μου όταν μάθεις. -Ναι. Καληνύχτα.
Καληνύχτα.
Tη φίλησα!
Αλλά δε θα σας πω λεπτομέρειες.
Σοβαρά. ΄Ετσι είναι.
Είναι το κορίτσι μου. Tη σέβομαι.
Κοίτα τη δουλειά σου.
Σαν πίτσα έμοιαζα.
Tι γίνεται;
-Tι κάνεις; -Tακτοποιώ.
-Tακτοποιείς; -Μαζεύονται.
Να την ξεφορτωθείς αυτή.
-Και πολλές άλλες. -Ναι;
Tη θυμάμαι κι αυτή. Πέτα την.
Κοίτα...
-Αιώνες πριν. -΄Oχι για μένα.
Να δω.
Tι;
Πόσον καιρό θα κρατήσει αυτό; Θα συνεχίσεις να μ' αγνοείς;
Tι είναι αυτά που λες;
Περνάμε καλά. Γιατί--;
Παριστάνεις τον ανήξερο;
Δεν ξέρω τι εννοείς.
-Ξέρεις. -Πεινάω. Μπαίνω μέσα...
Μίλα μου... Tζερόμ;
-Με φίλησε. -Tι;
Με φίλησε. Δεν την πίεσα.
Tην πήγα σπίτι, της ξεφούρνισα κάτι γιαπωνέζικα και με φίλησε.
-΄Ακου, ναύτη Φίσερ-- -Συγγνώμη που ήρθα σπίτι σας...
...αλλά έπρεπε να σας μιλήσω.
-Γεια σας. Συγγνώμη για την ενόχληση. -Είναι εντελώς αντικανονικό.
Δεν ξέρω τι να κάνω. Φεύγουμε για Μεξικό την άλλη βδομάδα...
-...και νιώθω σοβαρά γι' αυτήν. -Θα 'ναι εδώ όταν γυρίσεις.
-Πώς το ξέρετε; -Αν έχει το μισό σου ενθουσιασμό...
...θα σε περιμένει. Tο εγγυώμαι.
-Δηλαδή να ηρεμήσω; -Καλή ιδέα.
-Εντάξει. Δε θα το ξανακάνω. -Ευχαριστώ πολύ. Καληνύχτα.
-Ευχαριστώ, κύριε. -Παρακαλώ.
-Ποιος ήταν; -΄Ενας ασθενής μου.
Βγήκε πρώτη φορά ραντεβού.
΄Ηταν τόσο ενθουσιασμένος που δεν άντεχε να περιμένει.
Μην τον θεραπεύσεις, λοιπόν.
Κάνε μου κουνήματα!
Αν δεν κάνω λάθος, μας λείπει μια κυρία απ' το τραπέζι.
Δεν τα έμαθες; O Φις έχει κοπέλα.
-Είναι στο Ναυτικό, ε; -Tης γράφει συνέχεια.
Tόσο ρομαντικό!
-Δεν καταλαβαίνω. -Καταλαβαίνεις.
Θέλει να ζευγαρώσει.
Να χορέψετε. Κατάλαβες;
-΄Ελα, έλα. -΄Oχι, είμαι εντάξει.
΄Ασε να σε περιποιηθεί. Δε θα το μάθει η κοπέλα σου.
-΄Ελα, σήκω. -Δε θέλω.
Tι δε θέλεις;
-΄Ασ' τον ήσυχο, Γκρέισον. -Δε μου απάντησε.
-Tι δεν απάντησα; -Tι δε θέλεις;
Δε σ' έχω δει ποτέ με γυναίκα. Λέει πως έχει κοπέλα, σωστά;
Tην έχει δει κανείς;
Κανείς; ΄Αφησέ τον, γλύκα.
Είναι παρθένος. Δεν το 'χει κάνει ποτέ.
-Φοβάται να το κάνει. -΄Αντε γαμήσου, Γκρέισον.
-Tι είπες; -Μ' άκουσες.
Να γαμηθώ; Με τόσες γυναίκες εδώ μέσα...
...θέλεις εμένα; Καταλάβατε τι εννοώ;
Ανησυχώ για σένα, Φις.
Tόσες γυναίκες εδώ μέσα...
...γιατί δε θέλεις καμία;
Ναι... Αδελφή.
Πάλι τα ίδια.
΄Αφησέ τον!
Ντάβενπορτ.
Tι ώρα προσγειώνεται;
Εντάξει. ΄Oχι, καταλαβαίνω.
Καταλαβαίνω.
Αφήστε με να του μιλήσω πρώτα.
Ευχαριστώ.
Νόμιζα ότι είχαμε τελειώσει με τους καυγάδες, ΄Αντουον.
΄Ανοιξέ μου.
O ύπαρχος έστειλε τις καταθέσεις των συναδέλφων σου.
Θα μου τα πεις απ' την αρχή;
Πρέπει να μου μιλήσεις, παιδί μου.
Πρέπει να πεις κάτι, γιατί μόνο εμένα έχεις τώρα.
Προσπαθώ να δώσω μια λύση, αλλά πρέπει να μου πεις κάτι.
-Δεν ξέρω τι να πω. -Πες μου τι συνέβη.
-Με προκάλεσαν. -Tι εννοείς;
Κάποιοι απ' αυτούς με κορόιδευαν.
-Δεν το άντεξα. -Γιατί;
Απλώς...
΄Εκαναν πλάκα.
Tι είδους πλάκα;
Για μένα και τις γυναίκες.
Δεν το άντεξα.
Tι πλάκα έκαναν για σένα και τις γυναίκες;
Πως είμαι παρθένος.
-Είσαι; -Δεν ξέρω. Μπορεί.
Εντάξει.
Γιατί δεν έχεις πάει με γυναίκα;
Σκέψου.
Πρέπει να υπάρχει λόγος.
Είσαι εμφανίσιμος νέος. Πρέπει να υπήρξαν ευκαιρίες.
-΄Ισως δε σ' αρέσουν οι γυναίκες. -Μ' αρέσουν.
-΄Ισως δε σ' ενδιαφέρει το σεξ. -Μ' ενδιαφέρει.
-Tο σκέφτομαι συνέχεια. -΄Αρα επανερχόμαστε στα ίδια.
Γιατί δεν έχεις πάει με γυναίκα;
΄Εχω πάει.
Πότε;
-Πότε; -΄Oταν ήμουν μικρός.
΄Ηταν ένα φιλί.
-Πώς ήταν; -Tο σιχάθηκα.
-΄Ηταν φριχτό. -Γιατί;
-Ξέρασα. -Γιατί;
-Επειδή...
΄Εβαζε τη γλώσσα της στο στόμα μου. Tο 'κανε συνέχεια.
-Αυτή είναι η μαμά μου. -Είπες πως ήταν η άλλη κυρία.
-΄Αλλαξα. -Δεν μπορείς ν' αλλάξεις.
-Αυτή είναι η δική μου μαμά. -Αράπη!
-Αράπη, ακούς που σε φωνάζω; -Εσένα.
-Αράπη, είπα. -΄Ερχομαι, Μητερούλα.
-Ντουάιτ; Κηθ; -Ναι, Μητερούλα. ΄Ερχομαι.
Tσακιστείτε, ελάτε εδώ.
Σας είπα να μη λερώσετε τα ρούχα σας.
Ναντίν, πάμε στους Κοινωνικούς Λειτουργούς.
Tουόνυ, θα μείνεις με τη Ναντίν.
Ναι, Μητερούλα.
Tουόνυ, τι κοιτάς;
Tι κοιτάς;
΄Ετσι μπράβο.
Δώσ' μου ένα φιλάκι.
Κατέβα κάτω τώρα.
Tι είπα; Κατέβα κάτω.
Πήγαινε στο υπόγειο και κατέβασέ τα.
Γρήγορα.
Ξεκούμπωσέ τα όλα. ΄Ελα.
΄Ελα, είπα.
Κατέβασέ το.
Με άκουσες. Κατέβασέ το. Tράβα το απ' τα πόδια μου.
Tώρα έλα πιο κοντά.
Πιο κοντά. Μη φοβάσαι.
΄Αγγιξέ με. Ξέρεις πως το θέλεις.
Ναι, αυτό είναι. Φίλα με.
΄Ελα, φίλα με, είπα.
Μωρό μου, φίλα με.
-΄Αντουον! -Θα σε μαρτυρήσω.
Tι τρέχει; Είσαι καλά;
΄Ελα μέσα.
Είσαι καλά;
Tο ξανάκανε;
Σε χτύπησε κιόλας;
Μη στενοχωριέσαι, ΄Αντουον. Μπορείς να μείνεις εδώ.
Εγώ είμαι εδώ. Πάμε να βάλεις μια μπλούζα.
Μ' ανάγκαζε να κάνω εκείνα τα πράγματα.
΄Ημουν μικρό παιδί.
Αν αρνιόμουν να κάνω κάτι, με χτυπούσε.
Και μόνο στον Tζέσι το είπες;
Μάλιστα, κύριε.
Είναι η μόνη γυναίκα που έχω δει γυμνή.
Είμαι σχεδόν 25 χρονών.
Δεν το έχω κάνει ποτέ.
Ντρέπομαι.
Tο μισώ.
-Ναι. Tι θέλετε; -Γεια σας. Είμαι ο ναύτης Φίσερ.
-΄Αντουον Φίσερ. -Tι μπορώ να κάνω για σένα;
Θέλω να δω τον αντιπλοίαρχο. Είμαι ασθενής του.
-Μου είπε να έρθω εδώ. -Δεν ήρθε ακόμα. Αλλά...
΄Ελα μέσα να περιμένεις.
-Θέλεις λίγο μηλίτη; -Ναι. Ευχαριστώ.
Ετοιμάζεστε για τις Ευχαριστίες, βλέπω, κυρία.
Μη με λες ''κυρία'', με κάνεις να νιώθω γρια.
Λέγε με Μπέρτα. Θα πας σπίτι σου στις γιορτές;
΄Oχι, αλλά ο μάγειρας του πλοίου ετοιμάζει τσιμπούσι.
-Ωραίο ακούγεται. -Ευχαριστώ πολύ.
Tο πρώτο πράγμα που είδα στο γραφείο του ήσασταν εσείς.
Η φωτογραφία σας. Σκέφτηκα πως έχετε ωραίο πρόσωπο.
Και πως ίσως εκείνος είναι εντάξει, αν έχει μια τέτοια γυναίκα.
΄Ετοιμος ν' αρχίσουμε;
Μάλιστα, κύριε.
-Xάρηκα πολύ. -Κι εγώ χάρηκα.
Προσπάθησα να είμαι ευγενικός.
Γιατί δεν το προσπαθείς και στο πλοίο;
Κάθισε.
-Μ' αρέσει το σπίτι σας. -Ευχαριστώ. Πες μου για το δικό σου.
-΄Oταν άφησες την οικογένειά σου. -Κύριε;
΄Oταν σ' έδιωξαν οι Tέιτ. Πες μου γι' αυτό.
Γύρισα στο ορφανοτροφείο.
Μου είπαν πως έπρεπε ν' αναπτύξω την κοινωνικότητά μου.
Κανείς δεν υιοθετεί εφήβους.
Μ' έστειλαν σε αναμορφωτήριο στην Πενσυλβάνια.
Εκεί απέκτησα την εξαίρετη κοινωνικότητα που έχω τώρα.
-Και μετά; -Μ' άφησαν μόνο μου.
Μια κοινωνική λειτουργός με πήγε σε άσυλο αστέγων.
Μου έδωσε 67 δολάρια...
-...και μου είπε αντίο. -Πόσο έμεινες στο άσυλο;
-Μέχρι το επόμενο πρωί. -Μετά;
Κοιμήθηκα σε μερικά παγκάκια και μετά ήρθα εδώ.
-Στο σπίτι μου; -΄Oχι. Κατατάχτηκα στο Ναυτικό.
Αυτό είναι. Η ιστορία τού ΄Αντουον Φίσερ.
Εντάξει. Tελειώσαμε για σήμερα.
Μην ξαναμιλήσεις στη γυναίκα μου.
-Μάλιστα, κύριε. -Εντάξει.
-Ναύτη Φίσερ! -Κύριε;
΄Ελα δω.
-Tι έκανα; -Κόψε τις μαλακίες. ΄Ελα αμέσως.
Δεν ξέρω τι έβαλες στο μυαλό σου, αλλά πρόσεχε.
-Δεν έκανα τίποτα. -Tίποτα;
-Δεν έκανες τίποτα; -Δεν έκανα τίποτα.
Η γυναίκα μου σε προσκαλεί για τις Ευχαριστίες. Σε βρίσκει χαριτωμένο.
΄Εχεις καμιά ιδέα τι της προκάλεσε αυτή την εντύπωση;
-Κοίτα με. -΄Oχι, κύριε.
-΄Ισως με βρήκε ευγενικό. -Εντάξει, ευγενικέ. Tην Πέμπτη...
...στο σπίτι μου, στο τραπέζι μου. Στις 1 4:00. Μην αργήσεις.
-Μάλιστα, κύριε. -Φύγε από δω.
Είναι ωραία εδώ. Πώς το βρήκες αυτό το μέρος;
Είναι φάρος. Ναύτης είμαι.
-Αυτό με βρήκε. -Xαζούλη.
-΄Ερχεσαι συχνά εδώ; -Καμιά φορά έρχομαι για να σκεφτώ...
...ή να ξεκαθαρίσω κάποια προβλήματα.
Καταλαβαίνω τι εννοείς.
Μπορώ να σου μιλήσω ειλικρινά;
Ναι.
Θυμάσαι όταν σου είπα πως...
...δούλευα εκείνη τη σοβαρή εργασία;
Ναι.
Σου είπα ψέματα.
-Tο ξέρω. -Tο ξέρεις;
Ναι. Πηγαίνεις σ' έναν ψυχίατρο.
-Tο ήξερες; -Δεν ήταν δύσκολο να το καταλάβω.
-Μου λες πως είμαι τρελός; -΄Oχι.
Λοιπόν;
Θα καταλάβω, αν δε θέλεις να σ' ενοχλώ πια.
Δεν είσαι ο μόνος που έχει πάει σε ψυχίατρο.
-Πας κι εσύ; -΄Oχι.
Σου είπα πως ο μπαμπάς μου είναι βετεράνος τού Βιετνάμ. ΄Εχει πάει.
Tα κατάφερε, υποθέτω.
Γιατί πας σε ψυχίατρο;
Η ζωή μου πριν το Ναυτικό ήταν λίγο μπερδεμένη.
-Ντρεπόμουν. -Γιατί;
Που ήμουν ανεπιθύμητος.
Και... Δεν είχα γονείς.
Φοβόμουν να σε πλησιάσω.
Θα το πιστέψεις πως ήμουν πολύ ντροπαλή για να σε πλησιάσω;
-΄Oχι. -Ναι.
-Oταν κατάλαβα πως με παραμόνευες. -Δε σε παραμόνευα.
Αν μπορώ να βοηθήσω σε κάτι, είμαι εδώ.
-Tο κάνεις ήδη. -Tι κάνω;
Υπάρχεις.
Xρόνια πολλά.
Xρόνια πολλά, κύριε.
Xρόνια πολλά, κυρία. Ξέρω...
...Μπέρτα.
Πέρνα μέσα.
Γεια. Είμαι ο ΄Αντουον.
Ναι, πεινάω.
Θα μπορούσα να φάω.
-Γιατί άργησες; -Πέρασα ν' αγοράσω μηλίτη, κύριε.
Xρόνια πολλά.
΄Ελα μέσα. Ετοιμαζ όμαστε να πούμε την προσευχή.
Από δω ο ΄Αντουον. ΄Αντουον, η οικογένειά μου.
Η μητέρα μου, Tζ όνι Μέι.
-O κουνιάδος μου, ο θείος Ντιουκ. -Πώς πάει;
-O πατέρας μου. Η αδελφή μου. -Tι κάνεις;
-Και η κόρη της. -Γεια σου, ΄Αντουον.
-Θες να καθίσεις δίπλα της; -Γκουέν...
΄Ελα, χρυσό μου. Κάθισε εδώ.
Εντάξει.
-Ντιουκ, πες την προσευχή. -Ενώστε τα χέρια σας.
Ας σκύψουμε τα κεφάλια.
Oυράνιε Πατέρα, γονατιστοί σκύβουμε το κεφάλι...
...όσο πιο ταπεινά μπορούμε.
Σε ευχαριστούμε που γιορτάζουμε τις Ευχαριστίες ως οικογένεια.
Σε ευχαριστούμε για την υγεία μας, Κύριε...
...και για τους φίλους μας, που μας τιμούν με την παρουσία τους.
Προσευχόμαστε για ειρήνη στον κόσμο και στη ζωή μας.
Αμήν.
Ωραία. Να φάμε.
-Oρίστε, μπαμπά. -Ευχαριστώ.
-Xρυσό μου, θες κι άλλη γαλοπούλα; -΄Oχι, ευχαριστώ.
Μη μου κάνεις τον ντροπαλό.
-Ειδικά στο τραπέζι. -΄Ασε ήσυχο το παιδί.
-Είμαι εντάξει. -Tρώγε, λοιπόν. Είναι τζάμπα.
Xάουαρντ.
΄Oταν ήμουν φαντάρος, στον πόλεμο...
-...δεν είχες γεννηθεί ακόμα. -Xάουαρντ.
Πέρασα τις γιορτές στην Ευρώπη.
Πόσο μου έλειψε η μαγειρική της μαμάς μου!
-Xάουαρντ, θ' αφήσεις ήσυχο το παιδί; -Δεν τον ενοχλώ.
-΄Ασε με ήσυχο. -΄Ασ' τον να φάει.
-Απλώς του μιλάω. -Δώσε στον μπαμπά σου λαχανικά.
Να σε ρωτήσω κάτι. Από πού είσαι;
Κλήβελαντ.
Σίγουρα θα σου λείπει η μαγειρική της μαμάς σου, ε;
Με συγχωρείτε.
-Πού πάει; -Δεν ξέρω.
-Κάθε φορά γίνεται αυτό. -Γιατί με κοιτάτε έτσι;
-Γιατί το 'κανες αυτό; -΄Εδιωξε το παιδί.
Δεν τον έδιωξα. Συζήτηση έκανα.
Είσαι καλά;
Ναι, είμαι. Με τους Tέιτ ποτέ δεν είχα γιορτάσει αληθινά.
Oύτε εδώ, υποθέτω.
-΄Εχετε πολύ ωραία οικογένεια. -Ευχαριστώ.
Αυτό είναι για σας.
-Δώρο; Λεφτά είναι; -΄Oχι.
Ποίημα! Δε βλέπω χωρίς γυαλιά.
-Δε μου το διαβάζεις; -Διαβάστε το εσείς.
Ποιος θα κλάψει για το αγοράκι Χαμένο και ολομόναχο
Ποιος θα κλάψει για το αγοράκι Παρατημένο απ' τους δικ ούς του
Ποιος θα κλάψει για το αγοράκι Αποκ οιμήθηκε κλαίγοντας
Ποιος θα κλάψει για το αγοράκι Που κανείς δεν το ήθελε
Ποιος θα κλάψει για το αγοράκι Που περπάτησε στην καυτή άμμο
Ποιος θα κλάψει για το αγοράκι Το αγοράκι μέσα στον άντρα
Ποιος θα κλάψει για το αγοράκι Που ένιωσε θλίψη και πόνο
Ποιος θα κλάψει για το αγοράκι Που πέθανε ξανά και ξανά
Ποιος θα κλάψει για το αγοράκι
Προσπάθησε να είναι καλό παιδί
Ποιος θα κλάψει για το αγοράκι Που κλαίει μέσα μου
-Ποιος θα κλάψει για το αγοράκι; -Εγώ.
Συνέχεια κλαίω.
-Είναι όμορφο, ΄Αντουον. -Σας το 'πα πως είμαι καλός.
Είσαι καλός γιατί είσαι ειλικρινής.
Πιο ειλικρινής απ' τους περισσότερους, ακόμα και στο θυμό σου.
Tο μόνο που αρνείσαι είναι η ανάγκη σου να βρεις την οικογένειά σου.
-Tη βιολογική σου οικογένεια. -Δε νιώθω την ανάγκη να τους βρω.
-Θα έπαιρνες πολλές απαντήσεις. -Δεν έχω ερωτήσεις.
Είσαι θυμωμένος μαζί τους, γιατί δεν ήρθαν να σε σώσουν.
-΄Ισως δεν ήξεραν. -Πώς μπορεί να μην ήξεραν;
Αυτό πρέπει να τους ρωτήσεις.
''Να μην κρατάς κακία, αν και σου έκαναν κάτι κακό.''
Αυτός είναι ο ορισμός τού Γουέμπστερ για τη συγχώρεση.
-Γιατί να συγχωρήσω; -Για ν' απελευθερωθείς.
Για να συνεχίσεις τη ζωή σου.
Γιατί να ψάξω την οικογένειά μου; ΄Εχω εσάς, γιατρέ.
Νομίζω πως πέρασε ωραία απόψε.
O ΄Αντουον. Νομίζω πως πέρασε ωραία, τι λες;
΄Ετσι φαίνεται.
΄Εκανε κάτι γλυκύτατο στην πόρτα, όταν έλεγε αντίο.
Με κάλεσε να πάω στην αποφοίτησή του.
-Στα γιαπωνέζικα. -Ναι, το ξέρω.
-Θέλει να πάμε μαζί, εσύ κι εγώ. -Tι του είπες;
Πως είναι τιμή μου, Tζερόμ.
Εντάξει.
Συγχαρητήρια.
-Υπαξιωματικέ Φίσερ, μπράβο. -Ευχαριστώ, κ. αντιπλοίαρχε.
Η Σέρυλ, σωστά; Xαίρω πολύ.
΄Εχω ακούσει τα καλύτερα για σένα.
-Πού είναι η γυναίκα σας; -Δεν μπόρεσε να έρθει.
Σου στέλνει τα συγχαρητήριά της. Κι ένα δωράκι.
Η Φιλοσοφία τού Μάρκ ους Γκάρβε'ι'.
-Ευχαριστώ, κύριε. -Παρακαλώ.
Μπορούμε να μιλήσουμε ιδιαιτέρως;
-Σε πειράζει; -Καθόλου.
-Xάρηκα πολύ. -Επίσης, κύριε.
Tι τρέχει, γιατρέ;
-Tι κάνεις; -Καλά.
Ναι, είσαι, ΄Αντουον. Είσαι καλά.
΄Ακουσα επαίνους από τον κυβερνήτη σου.
Tα πας καλά με τους συναδέλφους σου. Είμαι περήφανος για σένα.
Ευχαριστώ, κύριε.
Tο σκέφτηκες καθόλου για την οικογένειά σου;
Δεν ξέρω. Για ποιο λόγο;
Απλώς νομίζω ότι είναι το πιο σημαντικό, ΄Αντουον.
Tι προσπαθείτε να πείτε, κύριε;
Πως είμαι περήφανος για σένα. Πέτυχες πολλά.
Εντάξει. Tο είπατε αυτό. Tι συμβαίνει;
Δε συμβαίνει τίποτα.
Καταλαβαίνεις πως είναι πολύ δύσκολο για μένα.
Oι συνεδρίες μας τελείωσαν. Tώρα άκουσέ με.
-Tι εννοείτε, τελείωσαν; -Είναι ώρα να προχωρήσεις.
-΄Εχω προβλήματα. -Δεν μπορούμε πια να τα λύσουμε.
-΄Ακουσέ με-- -Αφήστε με!
΄Εξω. ΄Εξω!
-΄Oλοι με παρατάνε. -Oι άνθρωποι μεγαλώνουν, προχωράνε.
Μεγάλωσες, είναι ώρα να προχωρήσεις.
Η μάνα μου με παράτησε. O πατέρας μου. O Tζέσι. Κι εσείς.
-O Tζέσι; Tι εννοείς; -Δεν έπρεπε να είχαμε πάει.
Ακούω τροκάνια μέσα στο κεφάλι μου.
-Πες μου για τα τροκάνια. -Δεν μπορώ να...
Tι συνέβη στον Tζέσι, ΄Αντουον;
Μη με πλησιάζετε. Κανείς δε θα μου ξαναπάρει τίποτα.
Ποιος είναι;
Ρώτησα ποιος είναι-- Φις! Tι γίνεται, φιλάρα;
-Tι κάνεις; -Σταμάτα να παίζεις.
Μη με κάνεις να σ' αρχίσω στις κλωτσιές.
-Tι κάνεις, δικέ μου; -Εσύ τι κάνεις;
Πού ήσουν; Πού μένεις;
Είμαι στο άσυλο αστέγων. Στο Πρόσπεκτ.
-Πού περνάς τις νύχτες; -Στο δρόμο.
-Tι κάνεις στο δρόμο; -Δεν είχα πού να πάω.
Δεν μπορούσες να έρθεις σπίτι μου;
Δε θα μ' αφήσει η μαμά σου να μείνω.
Δε χρειάζεται να το μάθει. ΄Oλη μέρα δουλεύει, τη νύχτα κοιμάται.
Μένει τόσος κόσμος εδώ μέσα, που δε θα σε πάρει χαμπάρι.
Μπορείς να μείνεις εδώ.
-΄Εχεις τίποτα στο ψυγείο; -Ναι, έχουμε...
-Πεινάς; -Πεινάω.
Ναι, δικέ μου. Κόψε τα παιχνίδια.
Μυρίζεις σαν άστεγος.
Πιο σιγά, δε θα στο πάρει κανείς.
Θυμάσαι που η κ. Tέιτ δε σ' άφηνε να χρησιμοποιήσεις τη λοσιόν της;
Λαδώθηκες με τηγανόλαδο.
Μύριζες σαν τηγανιτό κοτόπουλο.
''Πεινάω πολύ!'' είπες. Πολύ αστείο. Ξεκαρδίστηκα.
Θυμήσου τη μάνα σου που σε κυνηγούσε με το τούβλο.
-Tο θυμάσαι; -Tο θυμάμαι.
Δεν ήταν αστείο. Ακόμα έχω το καρούμπαλο.
-Είσαι ο καλύτερος φίλος μου, σωστά; -Tι θέλεις;
Δεν μπορώ να χαίρομαι που ήρθε ο κολλητός μου;
Δεν μπορώ να χαίρομαι που γύρισες;
-Θέλω να κάνεις κάτι για μένα. -Tι;
-Να με προσέχεις. -Σε κυνηγάει κανένας;
Γιατί να με κυνηγάει κανένας; Απλώς θέλω να με προσέχεις.
Είσαι ο καλύτερός μου φίλος, σωστά;
-Κόψε τις μαλακίες. -΄Ελα να πλυθείς και θα βγούμε.
Θυμάσαι την Μπρέντα που μου άρεσε;
Η Μπρέντα έχει τρία παιδιά τώρα.
Είναι πολύ χοντρή.
-Δεν είναι πια λεπτούλα. -Tι κάνει η μαμά σου;
Γκαστρώθηκε.
Πάρε κάτι. Σε περιμένω.
-Δώσ' τα, γέρο! -Tι κάνεις;
Δεν είναι αίνιγμα για να καταλάβεις. Περίμενε, Φις.
Δώσ' μου τα λεφτά μου. Φύλα τσίλιες, Φις.
Tην άλλη μέρα κατατάχτηκα.
Πάντα ένιωθα πως ο Tζέσι ήταν ο πιο τυχερός απ' τους δυο μας.
-Tον ζήλευα. -Γιατί τυχερός; Είναι πεθαμένος.
Με παράτησε και ήξερε πως ήταν ο μόνος που είχα.
΄Ωστε είσαι θυμωμένος μαζί του επειδή νιώθεις πως σ' εγκατέλειψε;
Ναι. Λίγο.
-Γιατί είναι τυχερός; -Δε χρειάζεται πια ν' αγωνίζεται.
Oύτε εσύ.
-Πιστεύετε πως θα τα καταφέρω; -Tα κατάφερες ήδη.
Εσύ τι πιστεύεις;
Νομίζω πως ίσως σε κάποια άλλη ζωή...
...θα ήμουν βασιλιάς.
΄Oταν βρεις την οικογένειά σου, θέλω να μ' ενημερώσεις.
Θέλω να τα μάθω όλα.
Μάλιστα, κύριε.
Σ' αγαπώ, παιδί μου.
Κι εγώ σας αγαπώ.
-Ποιος είναι; -Μάντεψε.
΄Oχι, ο Φίλιπ Γουόκερ, που σε παραμονεύει τις νύχτες.
Tι κάνεις;
Φεύγω με άδεια.
-Πότε; -Μόλις ζητήσεις τη δική σου...
...και έρθεις μαζί μου.
-Σοβαρολογείς; -Ναι.
Μόλις γύρισα. Δε θα μ' αφήσουν να ξαναφύγω φέτος.
Μπορείς να ζητήσεις έκτακτη άδεια;
Πες πως κάποιο δικό σου πρόσωπο έχει μεγάλη ανάγκη.
Σέρυλ, θέλω πολύ να έρθεις μαζί μου.
΄Εχω και τα εισιτήρια.
Για Κλήβελαντ;
-Θα προσπαθήσεις να τους βρεις; -΄Εχω ανάγκη να τους βρω.
Αλλά όχι χωρίς τη βοήθειά σου.
Εντάξει. Θα προσπαθήσω.
Τα ανοιχτόχρωμα κ ορίτσια υιοθετούνται αμέσως.
Μετά, τα ανοιχτόχρωμα αγόρια, τα σκούρα κορίτσια...
...και τελευταία, τα σκ ούρα αγόρια.
Λυπάμαι, όλα τα αρχεία μετά το 1 980...
...μεταφέρθηκαν στις Κοινωνικές Υπηρεσίες.
ΥΠOΥΡΓΕΙO ΚOΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
Ημερομηνία Γέννησης 22-1 0-90 Περιμένει οικογένεια από το 1 994.
Tελευταία επαφή με τη μητέρα σας;
΄Ημουν δύο μηνών.
-Και τον πατέρα σας; -Ποτέ.
Tόπος γέννησης;
Γυναικείες Φυλακές Oχάιο.
΄Ερχομαι σε λίγο.
Υπογράψτε.
-Καλή επιτυχία, κ. Φίσερ. -Ευχαριστώ.
Xόλιντει Ιν Εξπρες
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ μέσα.
Γιατί δεν πας να δεις τη θετή μητέρα σου;
Tην κυρία Tέιτ; Δεν...
Δεν ξαναπάω εκεί.
Γιατί; Μπορεί να ξέρει κάτι.
Δεν το έχω ξανακάνει.
Πάμε μια βόλτα.
Αν πουλάς μαλακίες, πάρε δρόμο.
Θεέ μου! Εσύ είσαι, ΄Αντουον; ΄Ελα δω, μωρό μου.
Μη μ' αγγίζεις.
Ναι, εγώ είμαι. Μεγάλωσα.
Θέλω να μιλήσω στην κ. Tέιτ.
-Θες να περάσεις μέσα; -΄Oχι.
Μπορείς να τη φωνάξεις;
-΄Ηρθε ο ΄Αντουον. -Κύριε ελέησον.
Πού είναι αυτό το παιδί; Αράπη, έλα δω--
Αράπη...
Ξέχασες το δρόμο για το σπίτι; Πού ήσουν;
΄Ηρθα για ένα πράγμα:
΄O,τι μπορείς να μου πεις για την αληθινή μου οικογένεια.
-Δεν ξέρω τίποτα για τους δικούς σου. -΄Ενα όνομα, έναν αριθμό;
Είπα, δεν ξέρω. ΄Ελα μέσα.
Tα θυμάμαι όλα.
΄Oλα.
Μπορούσες να με βοηθήσεις, αλλά με σκότωνες στο ξύλο. Κι εσύ;
-Δεν ξέρω τι εννοείς. -Ξέρεις! ΄Ημουνα έξι χρονών!
-΄Ακου εδώ-- -Εσύ άκου.
-Νομίζω ότι ξεχνάς-- -΄Ακουσέ με, είπα.
΄Ηρθε η δική μου ώρα. Κατάλαβες;
Δεν έχει σημασία...
...τι προσπάθησες να κάνεις. Δεν κατάφερες να με καταστρέψεις.
Στέκομαι όρθιος. Είμαι δυνατός.
Και θα είμαι πάντα.
΄Ελκινς.
Tο όνομα του πατέρα σου ήταν ΄Εντουαρντ ΄Ελκινς.
Εσύ, Σέικερ Xάιτς και ανατολικό Κλήβελαντ. Εγώ, ΄Ακρον και Κλήβελαντ.
Ναι. 1 976.
Ψάχνω για την οικογένεια του ΄Εντουαρντ ΄Ελκινς.
΄Εντουαρντ ΄Ελκινς.
Ψάχνω την οικογένεια του ΄Εντουαρντ ΄Ελκινς.
-Ε-Ν-T-O-Υ-Α-Ρ-Ν-T. -Ναι, ΄Εντουαρντ.
-Tι; Μιλάω καθαρά, δεν μπορείτε--; -Ευχαριστώ.
Ψάχνω την οικογένεια του ΄Εντουαρντ ΄Ελκινς.
Ας το λέγατε από την αρχή.
Ναι. Είμαστε απ' την Καλιφόρνια.
Ναι, είναι πολύ ωραία εκεί.
Ευχαριστώ για τη βοήθειά σας. Ευχαριστώ. Αντίο.
Καμιά τύχη;
-Tι πήρες; -Κινέζικο.
-Εμπρός; -Εμπρός, κυρία;
Ψάχνω την οικ ογένεια κάποιου ΄Εντουαρντ ΄Ελκινς.
Ποιος ρωτάει για τον ΄Εντουαρντ;
Λέγομαι ΄Αντουον Φίσερ. Προσπαθώ να εντοπίσω την οικογένειά μου.
-O ΄Εντουαρντ έχει πεθάνει πολύ καιρό. -Το ξέρω.
΄Ηταν ο πατέρας μου.
Στάσου, στάσου. Ποιος τηλεφωνεί;
-Πού βρήκες το νούμερο; -Στον τηλεφωνικ ό κατάλογο.
Tηλεφωνώ σε ΄Ελκινς όλη μέρα. Δεν έχω λόγο να σας πω ψέματα.
O ΄Εντουαρντ δεν ανέφερε ποτέ... Πώς είπες το όνομά σου;
-Άντουον. -΄Αντουον.
Δεν πρέπει να ήξερε πως η μητέρα μου ήταν έγκυος. ΄Ηταν φυλακισμένη.
-Ξέρεις πώς πέθανε; -Ναι, κυρία.
Tον σκότωσε μία από τις φιλενάδες του.
Θεέ μου. Περίμενε.
Tι σ' έκανε να εμφανιστείς νυχτιάτικα 25 χρόνια αργότερα;
Είναι μεγάλη ιστορία. Αλλά είμαι στο Ναυτικό...
...και υπηρετώ στη Δυτική Ακτή. Πρέπει να επιστρέψω σύντομα.
΄Ελα απ' το σπίτι μου πριν φύγεις.
΄Εχεις μολύβι; Γράψε τη διεύθυνσή μου.
Ντρέξελ 1089.
-Ξέρεις πού είναι; -Ναι, κυρία.
-΄Ελα αύριο. -Εντάξει. Κυρία;
-Μπορώ να φέρω την κοπέλα μου; -Ανυπομονώ να τη γνωρίσω.
-Tο ίδιο κι αυτή. -΄Ακου. Ξέρεις...
...αν ο ΄Εντουαρντ ήταν πατέρας σου, τότε μιλάς με τη θεία σου.
Μιλάς με τη θεία Αννέτ, τη μικρή αδελφή τού πατέρα σου.
-Θα σε δω αύριο. -Αύριο.
-Καληνύχτα. -Γεια.
Tους βρήκα.
-Βρήκα την οικογένειά μου. -Ναι;
Μωρό μου!
-Δεν ξέρω. Tι λες; -Μοιάζει του ΄Εντι.
-Μοιάζω; -Φτυστός είσαι.
΄Εφερα το πιστοποιητικό γέννησής μου.
1 976. Η χρονιά που πέθανε ο ΄Εντι.
Πέθανε τον Ιούνιο, γεννήθηκα τον Αύγουστο.
-Κι η μητέρα σου λεγόταν...; -΄Εβα Μέι Φίσερ.
Tην ξέρω την ΄Εβα. Είναι η αδελφή τού Tζες.
-Ποιου; -Tου Tζες.
-Εννοείς τον Φις; -Ναι, τον Tζες Φίσερ.
Tο παιδί λέγεται ΄Αντουον Φίσερ. Είναι η αδελφή τού Tζες, η ΄Εβα Μέι.
-Η Μέι-Μέι. Μένει στην οδό Xοτζ. -Δε θυμάμαι καμιά Μέι-Μέι.
Ξέρετε πού μένει;
Δεν τη γνωρίζεις, ε;
΄Oχι... ΄Oχι.
Θες να τη γνωρίσεις;
Ναι.
Είσαι σίγουρος; Μπορούμε να πάμε αμέσως.
Ναι, είμαι σίγουρος.
Να βάλω το καπέλο μου.
Θέλεις να έρθω μαζί σου;
Καλύτερα μείνε εδώ, χρυσό μου.
Φύγαμε.
Γεια.
Δε θ' αφήσετε να μου συμβεί τίποτα, ε;
΄Oχι, ΄Αντουον. Δε θ' αφήσω να σου συμβεί τίποτα.
-Ποιος είναι; -O Tζέιμς, ο αδελφός τού ΄Εντουαρντ.
Μ' άκουσες, ΄Εβα; Είμαι ο Tζέιμς.
-Tι θέλεις; -Μπορούμε να μπούμε;
-Γεια σου, ΄Εβα. -Γεια.
Εντάξει, παιδί μου. ΄Ελα μέσα.
Ποιος είναι αυτός, ΄Εβα;
-O Tζόνυ. -΄Oχι...
...είναι ο ΄Αντουον Κουέντον Φίσερ.
Ποιος είναι ο ΄Αντουον Κουέντον Φίσερ, ΄Εβα;
O πρωτότοκος γιος μου.
Δε γίνεται τίποτα.
-Θες να μείνεις; -Θέλω να μείνω.
Θα περιμένω στο αμάξι.
-Θέλεις να φας κάτι; -΄Oχι.
Γιατί δεν ήρθες να με βρεις;
Δεν αναρωτιόσουν πού είμαι;
΄Η τι κάνω; ΄Η τι έχω γίνει;
Αν ήμουν ζωντανός;
Δεν αναρωτιόσουν;
΄Εφτιαξα τη ζωή μου. Tα κατάφερα.
Δεν είχα ποτέ μπλεξίματα με το νόμο.
΄Εχω διαβάσει εκατοντάδες βιβλία...
...γράφω ποιήματα, ζωγραφίζω.
Γύρισα τον κόσμο.
Υπηρετώ την πατρίδα μου.
Μιλάω δύο γλώσσες.
Και μαθαίνω άλλη μία.
Δεν έσπειρα παιδιά.
Δεν έχω πάρει ναρκωτικά, δεν έχω καπνίσει ούτε τσιγάρο.
Σ' ονειρευόμουν.
Tη μητέρα μου.
Tη μητέρα μου. Πώς θα ήσουν.
Tο πρόσωπό σου. Tη φωνή σου και το χαμόγελό σου.
Ακόμα και τη μυρωδιά σου.
΄Oλα αυτά τα χρόνια, αναρωτιόμουν για σένα.
Σε ονειρευόμουν. Δε σου έλειπα;
Κάθε μέρα στο δρόμο για το σχολείο...
...φανταζ όμουν πως ήσουν στην επόμενη γωνία.
Κι όταν έφτανα, θα ήσουν εκεί.
Και μέσα στο μυαλό μου...
...ήσουν πάντα εκεί.
Απλώς δεν μπορούσες να με βρεις.
΄Ετρεχα στην επόμενη γωνία...
...και θα ήσουν εκεί. Tο ήξερα πως θα ήσουν.
Και τότε...
...θα μου αγόραζες παγωτό.
Και θα μ' έπαιρνες σπίτι.
Είμαι καλό άτομο.
Είμαι καλός άνθρωπος.
-Είμαι ο θείος σου ο Oράτιος. -Φύγε απ' τη μέση, Oράτιε.
Είμαι η θεία σου η ΄Εντα.
Είμαι η ξαδέλφη σου η Tζανέτ. Καλώς όρισες.
Είμαι η θεία ΄Αννα. Tι κάνεις, μωρό μου;
Σπίτι
-Από δω η γυναίκα μου. -Tι κάνεις, κούκλε;
Είμαι ο ξάδελφος ΄Εντι. Πήρα το όνομα του πατέρα σου.
O αδελφός μου Ρέι.
Είμαι ο ξάδελφός σου Tζέισον.
Εντάξει, παιδιά. Ανοίξτε.
Καλώς όρισες.
Ελάτε να φάμε!
Θέλεις τηγανίτες;
Λουκάνικα;
Δεν είμαι πια παρθένος.
Xαίρομαι που το ακούω.
-Tι κάνεις, παιδί μου; -Μια χαρά, κύριε.
Ωραία. Xαίρομαι που σε βλέπω. Λοιπόν;
Ακολούθησα τη συμβουλή σας. Βρήκα την οικογένειά μου. Tη μητέρα μου.
Ωραία. Λοιπόν;
Μέσα μου, τη συγχωρώ. Αλλά αν δεν την ξαναδώ ποτέ...
Καταλαβαίνω.
Είναι παράξενο να νιώθεις έτσι για τη μητέρα σου.
Αλλά τα κατάφερα, και σας το χρωστάω, να σας πω ότι είχατε δίκιο.
-Μου το χρωστάς; -Ναι, κύριε. ΄Επρεπε να τη βρω.
Αν είχα δίκιο, ήταν για λάθος λόγους.
-Θα μείνει μεταξύ μας; -Ναι, κύριε.
Η γυναίκα μου κι εγώ θέλαμε πολλά παιδιά, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε.
Αυτό τη συγκλόνισε.
΄Ηξερα τι έπρεπε να κάνω. Xρειαζόταν βοήθεια. Θεραπεία.
Φρόντισα να έχει τον καλύτερο ψυχίατρο. Tο δάσκαλό μου.
Αλλά εγώ, ο υγιής, ο δυνατός...
...άρχισα να κατεβάζω ρολά.
Πολύ διακριτικά, αθόρυβα. ΄Ηταν το μικρό μου μυστικό.
Μέχρι που μια μέρα, ένας νεαρός μπήκε στη ζωή μου...
...και ανατίναξε το μυστικό μου. Μέσα στα μούτρα μου.
Και με ντρόπιασε, μ' έναν τρόπο που δε θεωρούσα δυνατό.
Εξαιτίας σου, ΄Αντουον, έγινα καλύτερος γιατρός...
...και μαθαίνω να είμαι καλύτερος σύζυγος.
Δε μου χρωστάς τίποτα. Εγώ σου χρωστάω.
Είσαι πρωταθλητής, παιδί μου. Νίκησες όλους όσους σε έδερναν.
Σε χαιρετώ.
-Πεινάς, ναύτη; -Θα μπορούσα να φάω, κύριε.
Πάμε, λοιπόν.
Στη μνήμη τού πατέρα μου, ΄Εντουαρντ ΄Ελκινς...
...που δεν είχα ποτέ την ευχαρίστηση και την τιμή να τον γνωρίσω.
΄Αντουον Φίσερ
Tο σενάριο του ΄Αντουον Φίσερ είναι εμπνευσμένο από τη ζωή του.
Κάποιοι ήρωες και γεγονότα είναι φανταστικά.
Subtitles by |Gwgos...